Numer 4(394)    Kwiecień 2018Numer 4(394)    Kwiecień 2018
fot.Anioł zjawiający się kobietom niosącym wonności. Ikona z końca XV wieku.
Prolog zainaugurowany
Doroteusz Fionik
Idea „Prologu” zrodziła się w gronie członków Stowarzyszenia Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach w 2011 roku, wówczas jeszcze pod nazwą Jarmarku na św. Mikołaja. Pod obecną nazwą przedsięwzięcie jest realizowane od 2015 roku, w ścisłej współpracy z parafią Opieki Matki Bożej w Bielsku Podlaskim, na której terenie działa studziwodzkie muzeum.
Od początku ideą przewodnią organizatorów jest poszerzanie wiedzy o dawnych ruskich tradycjach duchowych, piśmienniczych i kulturalnych Bielska Podlaskiego i Podlasia. W centrum tych tradycji stoi książka. A najstarszą, zachowaną, rękopiśmienną księgą z Podlasia, jest dwutomowy „Prołog stisznoj”, który powstał w 1496 roku na zlecenie namiestnika bielskiego Sołtana Sołtanowicza.
Bielski Wieczór z Książką Prawosławną otworzył Andrzej Stepaniuk, dyrektor białoruskiego liceum. Po nim wystąpił arcybiskup bielski Grzegorz. Zwrócił uwagę na dużą odpowiedzialność, która spoczywa na translatorach Pisma Świętego na języki współczesne. Pogratulował zespołowi tłumaczy z Białoruskiej Cerkwi Prawosławnej, który dokonał przekładu całego Nowego Testamentu na język białoruski. Księga ukazała się w sierpniu ubiegłego roku, dokładnie w pięćsetną rocznicę ukazania się drukiem „Psałtyra” – pierwszej księgi biblijnej, przygotowanej przez Franciszka Skorynę. O wysoki poziom edytorski „Nowego Testamentu” zadbała białostocka drukarnia Orthdruk.
O historii tłumaczeń Pisma Świętego na język białoruski i skali trudności z tym związanych opowiadał o. Siarhiej Hardun, prorektor Instytutu Teologii Prawosławnej Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Od ponad dwudziestu lat duchowny kieruje pracami Komisji Biblijnej Białoruskiej Cerkwi Prawosławnej, która dokonała przekładu. Jak wykazał w swoim wystąpieniu o. Siarhiej, wszystkie spośród piętnastu dotychczasowych przekładów na białoruski, były dokonane z języka rosyjskiego, polskiego bądź łaciny. W wydaniach tych można znaleźć wiele niewłaściwych sformułowań i niezrozumiałych neologizmów. Przekład Komisji Biblijnej BCP jest pierwszym, dokonanym w pełni z oryginału – języka starogreckiego. Tłumaczenie odpowiada przy tym wszystkim normom współczesnego białoruskiego języka literackiego. Zasób leksykalny jest także zgodny z tradycyjnym nazewnictwem, używanym w Cerkwi prawosławnej.
O pracy nad tłumaczeniem Nowego Testamentu opowiadał także inny gość z Mińska – prof. Iwan Czarota, akademik Serbskiej Akademii Nauk i Sztuki. Znany w świecie slawista od początku był zaangażowany w prace Komisji Biblijnej.
Najnowsze wydawnictwo Prawosławnego Bractwa Męczenników Wileńskich z Mińska przedstawił Kanstancin Antonowicz. Jest to zbiór wszystkich przedmów Franciszka Skoryny do ksiąg biblijnych w przekładzie na współczesny język białoruski. Treść i charakter przedmów jest rozstrzygającym dowodem na prawosławność myśli teologicznej połockiego drukarza (szerzej o tym w poprzednim tekście Anny Radziukiewicz „Biblia – księga wieczna”).
Na wieczorze w Bielsku zaprezentowano także dwie nowe pozycje z zakresu historii Cerkwi prawosławnej. Pierwsza z nich to drugie, poprawione i poszerzone, wydanie katalogu biograficznego „Hierarchia, kler i pracownicy Kościoła Prawosławnego w XIX-XXI wieku w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej”, autorstwa o. Grzegorza i matuszki Antoniny Sosny. Ta monumentalna i fundamentalna praca ukazała się po raz pierwszy w 2012 roku, trafiając do szerokiego kręgu zainteresowanych. W przygotowanie drugiego wydania jako redaktor techniczny była zaangażowana Mariola Szymańczuk. Matuszka Antonina powiedziała, że o. Grzegorz Sosna redagował materiały do drugiego wydania jeszcze dwa tygodnie przed śmiercią.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

Doroteusz Fionik
fot. autor


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token