Numer 1(391)    Styczeń 2018Numer 1(391)    Styczeń 2018
fot.Narodzenie Chrystusa Polichromia w cerkwi św. Jana Teologa w monasterze w Supraślu
Pomoc w spowiedzi…
tłum. Marcin Abijski
Spowiedź jest dla każdego chrześcijanina tak samo ważna jak chrzest. Chrzest oczyszcza z grzechów, ale wiele z nich popełniamy dalej, więc mamy potrzebę ponownie się z nich oczyszczać. Bez chrztu i spowiedzi nie możemy przystępować do pryczastija, bowiem grzechy, jak wielka ściana, odgradzają nas od Boga.
Grzech jest chorobą duszy, która – jeżeli pozostanie nieuleczona – prowadzi do duchowej śmierci, wiecznego poróżnienia i rozłąki z Bogiem. Co robimy, kiedy choruje nasze ciało? Udajemy się do lekarza, któremu pokazujemy swoje rany i dokładnie opisujemy, co odczuwamy. Lekarz przypisuje nam leki i rekomenduje sposób postępowania, dzięki któremu się wyleczymy.
Dokładnie to samo dzieje się z duszą, dla której w czasie choroby również szukamy lekarza. Przychodzimy wtedy do Cerkwi, która jest duchową lecznicą. Szukamy spowiednika – przewodnika duchowego, któremu moglibyśmy bez wstydu wyznać wszystko, co kładzie się ciężarem na naszej duszy. Odmawia on nad nami modlitwę odpuszczającą grzechy i przewinienia oraz udziela porad, jak powrócić na prawidłową drogę. W ten sposób miłujący człowieka Chrystus, który obecny jest niewidzialnie w czasie całej spowiedzi, daruje odpuszczenie grzechów i ukazuje drogę, którą powinniśmy kroczyć, by ostatecznie uwolnić się z choroby grzechu.
Pierwszym krokiem do prawidłowej spowiedzi jest uświadomienie sobie swej grzeszności. Jest to dar Boży, który dawany jest temu, kto szuka go w modlitwie i stara się zdobyć odważnym i uczciwym spojrzeniem w głąb samego siebie. W trudnym „zabiegu” spojrzenia w głąb swej duszy mogą pomóc poniższe zapytania, które odnoszą się do naszych relacji z Bogiem, z bliźnim i z nami samymi.

1. Ty i Bóg
• Czy szczerze wierzysz w Trójjedynego Boga – Ojca, Syna i Ducha Świętego oraz w prawosławne nauczanie naszej Cerkwi?
• Czy zawierzasz się całkowicie Opatrzności Bożej, czy też w trudnych sytuacjach tracisz wiarę, wątpisz i narzekasz?
• Czy wyznajesz i przyznajesz się otwarcie do swej wiary, nawet w trudnych sytuacjach, czy też wstydzisz się np. uczynić znak krzyża, przechodząc obok cerkwi?
• Korzystałeś może z rad szeptuch, czarowników, wróżbitów, astrologów, hipnotyzerów lub miałeś do czynienia z jogą, medytacją, praktykami hinduistycznymi bądź buddyjskimi?
• Czy wierzysz w wyjątkowe znaczenie snów oraz przesądy?
• Czy modlisz się regularnie w domu (rano, wieczorem, przed jedzeniem i rozpoczęciem pracy) i czy regularnie uczęszczasz do cerkwi (szczególnie w niedziele i wielkie święta), dziękując Bogu za Jego wielkie i szczodre łaski?
• Czy codziennie czytasz Pismo Święte i inne pożyteczne książki?
• Czy pościsz (jeżeli nie ma ku temu szczególnych przeciwwskazań) w środy, piątki i ustalone przez Cerkiew posty?
• Czy regularnie, z odpowiednim przygotowaniem, przyjmujesz priczastije?
• Czy przeklinałeś Chrystusa, Matkę Bożą lub świętych?
• Czy bez potrzeby przysięgałeś lub złamałeś obietnicę daną Bogu?

2. Ty i drugi człowiek
• Czy okazujesz chrześcijańską miłość i miłosierdzie swoim bliźnim, szczególnie tym, którzy są w potrzebie (chorym, ubogim, odsiadującym wyroki, bezrobotnym, sierotom i starcom)?
• Czy wybaczasz wszystkim tym, którzy ci ubliżyli, bądź zaszkodzili? Czy nie żywisz do nich urazy i jesteś gotów prosić bliźniego o wybaczenie ewentualnych przewinień?
• Czy świadomie lub nie pozbawiłeś życia drugiego człowieka, albo przyczyniłeś się do takiego czynu?
• Czy masz może skłonności do kłamstwa, potępiania, oszczerstw, mówienia pochlebstw, osądzania, wybuchów gniewu i przeklinania, rękoczynów i przemocy, mówienia z ironią i wyśmiewania się, mówienia że „posyłasz kogoś do diabła”, bycia ciekawskim?
• Czy zazdrościsz innym szczęścia i posiadanych przez nich rzeczy lub też cieszysz się z ich niepowodzeń?
• Czy jesteś nieufny i podejrzliwy?
• Czy kradłeś, uczestniczyłeś w kradzieży, przyjąłeś rzeczy, o których wiedziałeś, że pochodzą z kradzieży?
• Czy jesteś wdzięczny względem twoich dobroczyńców, czy też przejawiasz niewdzięczność za to wszystko, w czym ci pomogli?
• Czy swoimi czynami lub słowami zgorszyłeś kogoś albo skłoniłeś ku grzechowi?
• Czy interesujesz się prywatnym, rodzinnym lub zawodowym życiem innych, ingerując w nie nierozważnie i powodując problemy?
• Czy rozprowadzasz substancje narkotyczne bądź w jakikolwiek inny sposób skłoniłeś kogokolwiek do ich zażycia?
• Czy wyjawiasz tajemnice innych, powodując tym samym napięcia w kontaktach międzyludzkich?
W pracy
• Czy masz na sumieniu oszustwo, spekulacje, nadużycia, lichwiarstwo, łapówkarstwo?
• Czy w załatwianiu spraw jesteś nieszczery, nieuczciwy lub złośliwy?
• Czy wykorzystujesz podwładnych i pracowników lub jesteś względem ich nieuczciwy?
W rodzinie
• Czy okazujesz szacunek i miłość do rodziców, czy też zachowujesz się względem nich wulgarnie i z pogardą, szczególnie w okresie ich starości?
• Czy twoje zachowanie w domu cechuje duch ofiarności, miłości, dobroci, wyrozumiałości, ustępliwości i cierpliwości? Może uporem i egoizmem burzysz rodzinną atmosferę i spokój?
Małżonkowie
• Czy traktujesz małżeństwo jako Boże błogosławieństwo i każdego dnia starasz się umacniać wasz związek i miłość tak, by nie był możliwy do rozerwania przez inną ziemską miłość (do rodziców, dzieci, krewnych, do pracy, itd.)?
• Czy szanujecie bliskich drugiej strony?
• Czy zachowujecie wzajemną wierność i oddanie?
• Czy unikacie różnymi sposobami rodzicielstwa?
• Czy dokonaliście kiedykolwiek aborcji lub byliście moralnymi sprawcami takiego czynu?
• Czy mieliście kontakty cielesne przed ślubem?
Jako rodzice
• Czy modlicie się szczerze o postępy waszych dzieci?
• Czy wasze życie jest dobrym przykładem dla waszych dzieci?
• Być może interesuje was jedynie postęp waszych dzieci w sferze materialnej? Czy wystarczająco troszczycie się o ich duchowe wychowanie, poświęcając temu czas, rozmawiając z nimi i udzielając rad, konsekwentnie opowiadając o życiu chrześcijańskim, interesując się, co czytają, oglądają i z kim się przyjaźnią?
• Może nie traktowaliście jednakowo dzieci lub nie byliście względem nich sprawiedliwi?
• Może wtrącaliście się nie w czasie, na siłę i niepotrzebnie w decyzje dzieci bądź ich sprawy rodzinne, niwecząc ich starania lub osłabiając rodzinne relacje?

3. Ty, względem samego siebie
• Czy jesteś przywiązany nadmiernie do trosk doczesnych, zaniedbując rozwój nieśmiertelnej duszy i związek z Bogiem?
• Może rządzi tobą pycha, która jest źródłem zła? Rozpoznasz to jeżeli:
– gonisz za chwałą, sławą, poklaskiem, szacunkiem i pierwszeństwem
– chwalisz się i opowiadasz z zachwytem o swoich zdolnościach, rodzinie i sukcesach zawodowych
– starasz się podobać i dogadzać ludziom
– bardzo wierzysz w siebie i trwasz przy swoim zdaniu
– nie przyjmujesz rad innych lub reagujesz negatywnie na zwracane ci uwagi z powodu błędów
– szukasz zawsze zaspokojenia swoich potrzeb i wymagasz od innych by się tobą zajmowali.
• Może twój sposób rozmowy jest niewłaściwy – przerywasz rozmówcy, obrażając go i poniżając?
• Może jesteś chciwy i szukasz tylko swoich korzyści?
• Może żyjesz w przepychu i tracisz pieniądze na hazard i inne gry?
• Czy ubierasz się lub malujesz zbyt wyzywająco? Czy nosisz ubrania odpowiednie do twojej płci?
• Czy przykładasz dużą wagę do jakości i smaku potraw lub lubisz się objadać?
• Może mówisz dużo, niepotrzebnie lub sprośnie?
• Czy odnosisz się do swego ciała, które jest świątynią Ducha Świętego z należytym szacunkiem? Czy wpadłeś w jakiekolwiek grzechy cielesne?
• Czy poddajesz się i prowokujesz cielesne pokusy za pośrednictwem rozwiązłych przedstawień, prasy, Internetu lub muzyki?
• Kiedy przychodzą ci na myśl grzeszne wyobrażenia, czy odrzucasz je natychmiast, czy też wchodzisz z nimi w dialog?
• Czy niszczysz swoje ciało, które jest darem Bożym, nadużywaniem alkoholu, paleniem papierosów lub narkotykami?
• Czy kiedykolwiek myślałeś o samobójstwie?
• Czy poddajesz się lenistwu, zaniedbaniom lub brakowi odpowiedzialności?
• Może marnujesz wiele czasu przed telewizorem lub komputerem?
Teraz, po przyjrzeniu się samemu sobie, biegnij bracie niezwłocznie do spowiednika. Wyspowiadaj się z grzechów, nie kryjąc żadnego. Mów o nich zwięźle i wprost, nie chwaląc się swoimi cnotami i nie wspominając grzechów innych osób. Bądź pewien, że z odpuszczeniem grzechów Bóg obficie ześle na ciebie swą Łaskę, byś mógł rozpocząć nowe życie.

Monaster Paraklitu, Wyd. 16-2016 r.
tłum. Marcin Abijski
Tekst pierwotnie ukazał się w numerze 3(77) Biuletynu Informacyjnego Bractwa św.św. Cyryla i Metodego

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token