Numer 2(308)    luty 2011Numer 2(308)    luty 2011
fot.Anna Radziukiewicz
Nagrody Ostrogskiego dla artystów i naukowca
Dorota Wysocka

Za zasługi w rozwoju myśli, kultury i duchowości prawosławia oraz działalność na rzecz jednoczenia chrześcijan już po raz dwudziesty drugi kapituła, na czele której stoi redaktor naczelny „Przeglądu Prawosławnego” Eugeniusz Czykwin, przyznała Nagrody im. Księcia Konstantego Ostrogskiego. Laureatami tegorocznej edycji zostali chór Oktoich z Wrocławia, prowadzony przez o. protodiakona Grzegorza Cebulskiego, Wiktor Downar, ikonograf z Białorusi, twórca monumentalnych malowideł także w cerkwiach w Polsce i Czarnogórze oraz prof. Krzysztof Leśniewski, kierownik Katedry Teologii Prawosławnej w Instytucie Ekumenicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II.

Dziesięcioosobowy męski chór Oktoich w tym roku obchodzi jubileusz dwudziestolecia. W ciągu tych lat ukształtował się nie tylko jako doskonały zespół muzyki cerkiewnej, śpiewający podczas nabożeństw i w salach koncertowych, ale i swoistego rodzaju instytucja, szerząca wiedzę o prawosławiu, jego kulturze i tradycjach. Uświetnia wiele uroczystości i imprez, zawsze przyjmowany entuzjastycznie ze względu na poziom repertuaru i wykonania. Początkowo chór wrocławskiej parafii św.św. Cyryla i Metodego, od 1999 roku pozostający w strukturach prawosławnego ordynariatu Wojska Polskiego, teraz już dobrze znany także poza granicami kraju, wciąż swoją pracę pojmuje w kategoriach misji, otwierając serca zarówno wytrawnych melomanów, śpiew oceniających w kategoriach sztuki, jak i zwykłych ludzi, różnych wyznań, którym uświadamia istotę, piękno i głębię wiary.

Wiktor Downar mieszka w Mińsku, jest członkiem Związku Artystów Plastyków Białorusi. Pisze ikony, wykonuje polichromie, w tym dwóch cerkwi białostockich – Świętego Ducha i Zmartwychwstania Chrystusa, dwóch siemiatyckich – św.św. Piotra i Pawła i Zmartwychwstania, dwóch monasterskich w Czarnogórze, dwóch w Mińsku i okolicach, w Nalibokach, a niedługo rozpocznie prace w odrodzonym sławnym Monasterze Ławryszewskim na Białorusi. Cała jego twórczość, także mozaika, rzeźba, projektowanie wnętrz, związana jest z Cerkwią. Nie tylko wysoka klasa ich wykonania zasługuje na wyróżnienie. Artysta przywraca świątyniom sztukę kanoniczną, zniszczoną lub zapomnianą, sięga do rodzimych źródeł, lokalnej tradycji. Własnym przykładem, ale także ucząc innych, choćby w ramach założonej przez siebie grupy „Ikonique”, odradza białoruską, opartą na bizantyńskich wzorach, sztukę ikonopisania.

Prof. Krzysztof Leśniewski jest absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i podyplomowych studiów w Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood koło Nowego Jorku, autorem dwóch książek – „Ekumenizm w czasie. Prawosławna wizja jedności w ujęciu Georgesa Florovsky’ego, Lublin 1995, „Nie potrzebują lekarza zdrowi… Hezychastyczna metoda uzdrawiania człowieka”, Lublin 2006, kilkudziesięciu artykułów, redaktorem wielu prac, z których przypomnieć warto niedawno wydane „Prawosławie. Światło ze Wschodu”, Lublin 2009, tłumaczem rozpraw wybitnego teologa o. Johna Meyendorffa. Jego działalność naukowa, wydawnicza, popularyzatorska przybliża rzymskim katolikom duchowość prawosławnego Wschodu, pozwala zrozumieć różnice, a dzięki temu pełniej postrzegać chrześcijańską wspólnotę.

*       *       *

LAUREAT DZIĘKUJE
Serdecznie dziękuję kapitule nagrody im. Księcia Konstantego Ostrogskiego za przyznanie mi nagrody. Czuję się zaszczycony. Jest mi tym bardziej miło, że korzenie rodzinne moje i mojej żony Natalii sięgają Polski. Mój dziadek urodził się w Warszawie, a pradziadek żony w Klejnikach. Dlatego Polskę traktuję jak moją drugą ojczyznę, tym bardziej że spędziłem w niej wiele lat, tworząc polichromie i ikony. Dziękuję Bogu za radość pracy na tej ziemi.
Chcę wyrazić moją wdzięczność wobec tych ludzi, którzy mi zaufali i powierzyli dzieło rozpisywania cerkwi. Dziękuję za błogosławieństwo metropolicie Cerkwi w Polsce Sawie i za zaufanie o. Andrzejowi Jakimiukowi, proboszczowi parafii św.św. Piotra i Pawła w Siemiatyczach, o. Markowi Wawreniukowi, wtedy proboszczowi parafii w Czarnej Białostockiej, o. Jerzemu Boreczce, proboszczowi parafii Świętego Ducha w Białymstoku, o. Włodzimierzowi Cybulińskiemu, proboszczowi parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku, o. Bazylemu Litwiniukowi, proboszczowi parafii Woskresieńskiej w Siemiatyczach.
Dziękuję wielu duchownym i ludziom świeckim w Polsce.
Z szacunkiem i wdzięcznością
Wiktor Downar

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token